Historia

Początki historii wonności sięgają czasów, kiedy w trakcie obrzędów religijnych palono kadzidła, cedr i inne pachnące rodzaje drewna. Wierzono, że dym unoszący się do góry zaniesie do bogów prośby
i modlitwy oraz nastroi ich przychylnie do składających ofiary. Sama nazwa perfum podchodzi od łacińskiego sformułowania „per fumum”, oznaczającego „poprzez dym”. Pierwsze wzmianki dotyczące stosowania substancji zapachowych odnoszą się obszaru do Bliskiego Wschodu, głównie Egiptu.

W starożytnym Egipcie wonności odgrywały ogromną rolę. Używano ich do praktyk religijnych - namaszczeń przedpogrzebowych, składania ofiar bogom i rytuałów oczyszczających. Ich produkcją zajmowali się kapłani, którym receptury miał objawić bóg mądrości Tot. Ok. 2000 r. p.n.e. zaczęto produkować je także dla żyjących - początkowo tylko dla faraona i dworzan, jednak zwyczaj ich używania szybko się rozpowszechnił wśród pozostałej ludności. Nie zawierały jeszcze alkoholu i miały najczęściej postać olejków lub balsamów.

Zapachy miały szczególne znaczenie również w starożytnej Grecji . Jako pierwsza miała używać perfum bogini miłości Afrodyta, której jedna
z nimf wykradła ich sekret i przekazała go ludziom. Popularne było namaszczanie ciała aromatycznymi olejkami przed posiłkami i po kąpieli, np. w łaźniach publicznych. Wierzono również w leczniczą moc zapachów, a także skrapiano nimi zmarłych i wkładano do grobowców flakony z pachnidłami.

Rzymianie przejęli zwyczaj używania substancji zapachowych dzięki wpływom Grecji i starożytnego Wschodu. W czasach imperium perfumowano także przedmioty codziennego użytku i zwierzęta.
W czasie upalnego lata w miejscach publicznych - np. podczas przedstawień teatralnych i igrzysk sportowych - rzymskie fontanny rozpylały perfumowaną wodę. Komnaty Nerona wysypywano płatkami róż, które spadały również na gości w trakcie uczt, wydawanych przez cesarza. Rzymianie również wierzyli w lecznicze moce aromatów, a twórcy perfum cieszyli się takim samym szacunkiem jak medycy.

Nadejście chrześcijaństwa pociągnęło za sobą zakaz używania perfum jako zbyt zmysłowych, jednak tradycję ich wytwarzania przechował świat muzułmański . Właśnie Arabowie wynaleźli aparat do destylacji
i udoskonalili proces destylowania. Największą popularnością cieszyła się woda różana, używana do perfumowania ciała, ubrań, przedmiotów
i pomieszczeń. Koran zachęca do stosowania wonności zarówno w celach religijnych, jak i świeckich.

W Europie powrócono do stosowania pachnideł ze względów higienicznych i estetycznych dopiero w XII w. Zażywano kąpieli w wodach kwiatowych i namaszczano ciała olejkami. Z czasem do rangi perfumeryjnej potęgi urosły Włochy. Do włoskich portów – głównie Wenecji – zawijały statki z Dalekiego Wschodu z cennymi składnikami perfum. W XIV w. sporządzono pierwszą wodę na bazie alkoholu, nazywaną Wodą Królowej Węgier. Natomiast w XVI w. centrum przemysłu perfumeryjnego do Paryża przeniosła Katarzyna Medycejska, która po ślubie z królem Henrykiem II zabrała do Francji swoich kompozytorów zapachów.

W XVII i XVIII w. perfumy zyskują niebywałą popularność. Wersal nazywany był w tych czasach „perfumowanym dworem”, ponieważ skrapiano nimi nie tylko stroje i peruki dworzan, ale także przedmioty
i wszystkie komnaty. Przemysł ten zrewolucjonizował XVIII – wieczny wynalazek, czyli woda kolońska. Po chwilowym zastoju, spowodowanym Rewolucją Francuską, kiedy to używanie perfum uznawano za ekstrawagancję – od czasów Napoleona Bonaparte perfumiarstwo nieprzerwanie rozkwita.

Dzięki postępom w chemii w XIX w. możliwe stało się odtwarzanie cząsteczek aromatycznych, naturalne preparaty były bowiem bardzo drogie. Umożliwiło to tworzenie dowolnych kompozycji zapachowych, nie mających odpowiedników w naturze. Z czasem odrębnymi dziełami sztuki zaczęły stawać się również opakowania. Wiek XX przyniósł połączenie perfum z kolekcjami mody i promowanie konkretnych zapachów poprzez nazwiska wielkich projektantów, np. No5 Coco Chanel. W czasach powojennych nastąpił szybki rozwój zapachów męskich. Obecnie natomiast stale wzrasta zainteresowanie aromaterapią i wpływem zapachów na kondycję, zdrowie i samopoczucie człowieka.

^góra^